Archiwum wpisów w blogu w lutym 2011
Dzień handlowca
środa, 02 lutego 2011
W dniu 2 lutego obchodzony jest dzień handlowca. Jest to okazja do zabrania głosu w kwestii współczesnego podejścia do handlowania i konsumpcji. Chyba większość zgodzi się ze mną, iż nie łatwo być w obecnych czasach handlowcem. Jest przynajmniej kilka powodów takiego stanu rzeczy.
Po pierwsze, przerażający jest sposób konkurowania na rynku handlowym. Słyszy się o bezpardonowej, pełnej niechęci walce o zbyt. Mówiąc o etyce w biznesie, coraz częściej trzeba dostrzegać negatywne zachowania, które w wielu przypadkach opierają się na psychomanipulacji konsumenta. Chęć zysku sprawia, że każdy chwyt reklamowy jest dozwolony. Można więc powiedzieć, że jesteśmy na ogromnej arenie konsumpcyjnej, gdzie toczy się bitwa o kupującego czy inwestującego.
Po drugie, nie można nie zauważyć zniewolenia czasem tych, którzy handlem się zajmują. Często te osoby muszą poświęcić życie osobiste dla handlu (co brzmi niezwykle groźnie). Nie można też zapominać o pewnego rodzaju wyzysku, bowiem w wielu sklepach sprzedawcy czy kasjerzy mają stawiane wygórowane zadanie. W konsekwencji spędzają w pracy tyle czasu, że nie są w stanie wypełniać swoich obowiązków domowych. Okazuje się, że pod wpływem pracodawców, praca zawodowa staje się głównym nurtem ich aktywności. A przecież stara zasada mówi, że zmęczony pracownik to toksyczny pracownik.
Mówiąc o handlowcu, nie można pominąć też faktu, iż jest on coraz częściej narażony na chimeryczne zachowania konsumentów. Roszczeniowość i agresja kupujących niesie za sobą ogromny stres, który odbija się na kondycji psychofizycznej handlujących. Także praca w usługach niesie ze sobą duży kwant niewdzięczności i zachowań upokarzających.
Wszystkim handlowcom dedykuję słowa P. Coelho:Nawet jeśli czasem trochę się skarżę - mówiło serce - to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one są właśnie takie. Obawiają się sięgnąć po swoje najwyższe marzenia, ponieważ wydaje im się że nie są ich godne, albo że nigdy im się to nie uda. My, serca, umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostają na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na koniec cierpimy straszliwe męki.
Życzę samych wspaniałych, zadowolonych i bogatych klientów!!!
|---------------------------
Bezpieczny Internet
środa, 09 lutego 2011
W tych dniach obchodzony jest dzień bezpiecznego Internetu. Chodzi głównie o to, by dzieci i młodzież nie były narażone na niebezpieczeństwa w trakcie korzystania z zasobów internetowych. Na szczęście mówi się coraz więcej na temat bezpieczeństwa w sieci. Proponuje zapoznać się dziś z pewnymi zasadami, które są upowszechniane w sieci (www.dzieckowsieci.pl), a dotyczą postępowania z dziećmi w sieci. Można niektóre zasady zaaplikować do siebie.
10 porad dla rodziców dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu
1. Odkrywaj Internet razem z dzieckiem. Bądź pierwszą osobą, która zapozna dziecko z Internetem. Odkrywajcie wspólnie jego zasoby. Spróbujcie znaleźć strony, które mogą zainteresować Wasze pociechy, a następnie zróbcie listę przyjaznych im stron (pomocny będzie edukacyjny serwis internetowy – www.sieciaki.pl). Jeśli Twoje dziecko sprawniej niż Ty porusza się po Sieci, nie zrażaj się – poproś, by było Twoim przewodnikiem po wirtualnym świecie.
2. Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie. Uczul dziecko na niebezpieczeństwa związane z nawiązywaniem nowych znajomości w Internecie. Podkreśl, że nie można ufać osobom poznanym w Sieci, ani też wierzyć we wszystko co o sobie mówią. Ostrzeż dziecko przed ludźmi, którzy mogą chcieć zrobić im krzywdę. Rozmawiaj z dzieckiem o zagrożeniach czyhających w Internecie i sposobach ich unikania.
3. Rozmawiaj z dziećmi o ryzyku umawiania się na spotkania z osobami poznanymi w Sieci. Dorośli powinni zrozumieć, że dzięki Internetowi dzieci mogą nawiązywać przyjaźnie. Jednakże spotykanie się z nieznajomymi poznanymi w Sieci może okazać się bardzo niebezpieczne. Dzieci muszą mieć świadomość, że mogą spotykać się z nieznajomymi wyłącznie w towarzystwie przyjaciół, dorosłych i zawsze po uzyskanej zgodzie rodziców.
4. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych. Dostęp do wielu stron internetowych przeznaczonych dla najmłodszych wymaga podania prywatnych danych. Ważne jest, aby dziecko wiedziało, że podając takie informacje, zawsze musi zapytać o zgodę swoich rodziców. Dziecko powinno zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie może przynieść podanie swoich danych osobowych. Ustal z nim, żeby nigdy nie podawało przypadkowym osobom swojego adresu i numeru telefonu.
5. Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji przeczytanych w Sieci. Wiele dzieci używa Internetu w celu rozwinięcia swoich zainteresowań i rozszerzenia wiedzy potrzebnej w szkole. Mali internauci powinni być jednak świadomi, że nie wszystkie znalezione w Sieci informacje są wiarygodne. Naucz dziecko, że trzeba weryfikować znalezione w Internecie treści, korzystając z innych dostępnych źródeł (encyklopedie, książki, słowniki).
6. Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka. Często zdarza się, że dzieci przypadkowo znajdują się na stronach adresowanych do dorosłych. Bywa, że w obawie przed karą, boją się do tego przyznać. Ważne jest, żeby dziecko Ci ufało i mówiło o tego typu sytuacjach; by wiedziało, że zawsze kiedy poczuje się niezręcznie, coś je zawstydzi lub przestraszy, może się do Ciebie zwrócić.
7. Zgłaszaj nielegalne i szkodliwe treści. Wszyscy musimy wziąć odpowiedzialność za niewłaściwe czy nielegalne treści w Internecie. Nasze działania w tym względzie pomogą likwidować np. zjawisko pornografii dziecięcej szerzące się przy użyciu stron internetowych, chatów, e-maila itp. Nielegalne treści można zgłaszać na policję lub do współpracującego z nią punktu kontaktowego ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie – Hotline’u lub www.dyzurnet.pl. Hotline kooperuje również z operatorami telekomunikacyjnymi i serwisami internetowymi w celu doprowadzenia do usunięcia nielegalnych materiałów z Sieci.
8. Zapoznaj dziecko z NETYKIETĄ – Kodeksem Dobrego Zachowania w Internecie. Przypominaj dziecku o zasadach dobrego wychowania. W każdej dziedzinie naszego życia, podobnie więc w Internecie obowiązują takie reguły: powinno się być miłym, używać odpowiedniego słownictwa itp. (zasady Netykiety znajdziesz w na naszej stronie oraz na stronie www.sieciaki.pl) Twoje dziecko powinno je poznać (nie wolno czytać nie swoich e-maili, kopiować zastrzeżonych materiałów, itp.)
9. Poznaj sposoby korzystania z Internetu przez Twoje dziecko. Przyglądnij się jak Twoje dziecko korzysta z Internetu, jakie strony lubi oglądać i jak zachowuje się w Sieci. Staraj się poznać znajomych, z którymi dziecko koresponduje za pośrednictwem Internetu. Ustalcie zasady korzystania z Sieci (wzory Umów Rodzic-Dziecko znajdziesz na stronie www.sieciaki.pl) oraz sposoby postępowania w razie nietypowych sytuacji.
10. Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami. Internet jest doskonałym źródłem wiedzy, jak również dostarczycielem rozrywki. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z oferowanego przez Sieć bogactwa.
|---------------------------
Walentynki
środa, 16 lutego 2011
Walentynki wpisały się już w myślenie współczesnych Polaków. I tak jak każda nowa tradycja, tak i ta dzieli naszych rodaków. Jest wielu zwolenników dnia zakochanych. Niektórzy próbują odwoływać się do chrześcijańskich tradycji, wychodząc z założenia, iż najważniejsza wartość to miłość. Myślę sobie, że jest dość przewrotna argumentacja, bowiem już dawno św. Walenty nie jest ważny w tym dniu.
We mnie opór jednak związany jest zupełnie z czymś innym. Otóż, wydaje mi się, że walentynki stały się okazją do komercjalizacji i amerykanizacji miłości. Nachalność handlowców sprawia, że w tym dniu najmniej liczy się miłość, jej prawdziwe przejawy. Amerykański Greeting Card Association szacuje, że z okazji Walentynek wysyłanych jest na całym świecie około miliarda świątecznych kartek. Daje to Walentynkom drugie miejsce (za Świętami Bożego Narodzenia) w rankingu świąt, podczas których wysyła się najwięcej życzeń (Ok 85% z tych życzeń wysyłają kobiety).
Oczywiście, nie ma w tym nic złego. Jednak miłość trzeba „świętować” na co dzień poprzez zwykłe wybory, w których afirmuje się drugą osobę. A jednak trudno nie zastanowić się nad komunikatem w języku angielskim na jednej ze stron sprzeciwiających się obchodom święta miłości: „Szczęśliwego bezmyślnego, zorientowanego komercyjnie, z góry narzuconego dnia powierzchownie traktowanej miłości”.
Cóż, trudno też odebrać racji słowom psycholog Justynie Arsobie, która mówi, iż problem leży w podejściu do tego święta tych wszystkich, którzy walentynki uznają i obchodzą. Jest to nie tylko święto dla zakochanych, a również dla tych, którzy kochają i są kochani, lubią i są lubiani, szanują i są szanowani. Zawężenie tego święta do ludzi zakochanych sprawia, że wszystkim pozostałym odebrano prawo do świętowania. Ludzie, którym coś odebrano mają prawo czuć się oszukani, nieszczęśliwi, smutni, zirytowani… A to już problem tzw. singli.
Pewnie nie zatrzymamy mody na wysyłanie walentynek. Nie wiem nawet czy chce to robić. Chcę raczej zaapelować o to, aby nie spłycać najpiękniejszej wartości, uczucia, rzeczywistości, jaką jest miłość. Nie wiem więc, czy chciałbym dostać taką oto walentynkę (http://www.e-zyczenia.pl/zyczenia/):
Te życzenia Ci przesyła
Walentynka pewna miła.
W dniu tak pięknym i wspaniałym
Życzę Tobie sercem całym
Dużo szczęścia, namiętności,
Nie kończącej się miłości.
Myślę sobie w tym momencie o słowach Napoleona, który napisał: Od wzniosłości do śmieszności jest tylko jeden krok. Nieprawdaż?
|---------------------------
Czystość języka
środa, 23 lutego 2011
W 1999 roku UNESCO ustanowiło 21 lutego Międzynarodowym Dniem Języka Ojczystego, na wzór Shaheed Dibash, święta męczenników języka, obchodzonego w Bangladeszu (upamiętnia ofiary ruchu w obronie języka bengalskiego, którym posługuje się 120 milionów na całym świecie). Szefowa UNESCO Irina Bokova powiedziała w tamtym roku, że języki są nośnikiem zrozumienia obcego i tolerancji. Poszanowanie wszystkich języków jest kluczowe w zapewnieniu pokojowego współistnienia, bez wykluczenia, społeczeństw i ich członków.
A ja się zastanawiam, skąd się biorą problemy z czystością języka ojczystego? Mówimy przecież coraz bardziej byle jak, a w konsekwencji nie dbamy o to co mówimy. Wydaje się, że pierwszym podstawowym powodem takiego stanu rzeczy jest kryzys słowa. Ono się po prostu zdewaluowało. Coraz częściej używamy emotikonów, a wyrażanie emocji w sposób werbalny jest utrudnione.
Po drugie, w społeczeństwie funkcjonuje coraz mniejsza świadomość językowa. Okazuje się, że stereotypy i utarte zwroty traktowane są jako coś poprawnego. Wielu z nas nie zwraca już uwagi na poprawność języka pisanego i mówionego.
I jest jeszcze jeden powód owej „bylejakości lingwistycznej”. Otóż, można zaobserwować zanik autorytetów w dziedzinie języka. Oprócz paru nazwisk wybitnych polonistów, trudno odnaleźć naukowców, którzy popularyzują zasady poprawnej polszczyzny. Jak do tego dodamy kopiowanie wypracowań szkolnych przez uczniów, „pejzaż językowych wpadek” staje się coraz bardziej niepokojący.
Na koniec podaje kilka cytatów z Biblii, aby pokazać, jak ważne jest słowo.
• Z obfitości serca mówią jego usta. (Łk 6, 45)
• Z mego serca płynie piękne słowo. (Ps 45)
• Choć jeszcze nie ma słowa na języku Ty , Panie, już znasz je w całości. (Ps 139)
• Kto bowiem chce miłować życie i oglądać dni szczęśliwe, niech wstrzyma język od złego i wargi - aby nie mówić podstępnie. (Ps 34)
• To, co z ust wychodzi, pochodzi z serca (Mt 15, 18)
• A powiadam wam - z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu. Bo na podstawie słów twoich będziesz uniewinniony i na podstawie słów twoich będziesz potępiony (Mt 12, 36-37)
