Maurice Debesse (1903-1998), to francuski psycholog i pedagog. Profesor uniwersytetu w Strasburgu, a następnie w Paryżu. Od 1973 stał się honorowym przewodniczącym Association Mondiale des Sciences de l' Éducation. Zajmował się głównie problematyką dostosowania oddziaływań wychowawczych do poszczególnych etapów rozwoju dzieci i młodzieży. Przeciwstawiał się pedagogice autorytetu i przymusu. Krytykował używanie zakazów, jednocześnie nie zgadzając się na radykalne zasady pedagogiki swobody.

Debesse starał się znaleźć drogę pośrednią pomiędzy dwoma różnymi podejściami: przymusem i samowolą. Szanował indywidualność, jednocześnie ostrzegając przed jej kaprysami. Cenił twórcze poszukiwania i innowacje a także docenia rolę trwałych nawyków w życiu jednostek, starając się przezwyciężać konflikty między wytycznymi wychowania człowieka a wytycznymi wychowania obywatela.

Autor licznych prac, m.in.: La crise d'originalité juvenilé (1937), L'adolescence (1937), Etapy wychowania (1952, wydanie polskie 1983),Traité des sciences pédagogiques (z G. Mialaretem, t. 1-8, 1967-1978, wydanie polskie Rozprawy o wychowaniu, t. 1-2, 1988).