Friedrich Wilhelm Foerster (1869-1966) to niemiecki pedagog i socjolog. Profesor uniwersytetów w Wiedniu, Monachium i Zurychu. Od 1939 na emigracji w Szwajcarii, a od 1940 w USA. Krytyk niemieckiego nacjonalizmu i militaryzmu. 1935 książki Foerstera zostały publicznie spalone przez hitlerowców. Głosił potrzebę moralnego odrodzenia ludzkości na gruncie etyki i wiary chrześcijańskiej. Kładł szczególny nacisk na kształtowanie charakteru dzieci i młodzieży, rozwijanie moralności i silnej woli, ukierunkowanie celu życia młodzieży. Przywiązywał dużą wagę do wychowania społecznego przez działalność samorządu szkolnego i w toku działalności społecznej. Zajmował się również problematyką związaną z wychowaniem seksualnym.

Najważniejsze prace: Szkoła i charakter (1907); O wychowaniu obywatelskim (1910); Wychowanie i samowychowanie (1918); Religia a kształtowanie charakteru (1926); Schriften zur politischen Bildung (1964).